Bungunçağ

M u z d a r i p ç e 

Yorgun bir mabedin duvarına yaslanır insan

Hoyratça genze çekilir yenilgiler

Kör   n a k k a ş ı n   maharetiyle

Rötuşlanır  avuçlardaki   ç i z g i l e r 

T e c v i t s i z d i r 

Gerçek başlıkların altındaki  yalan hikâyeler

 İnce belli bardağın dibine çöken bilgide

Nagihan cıvıltısı yarım kalır  g e l g i t l i  yolların

Mekruh duvarların ördüğü çizgide

Sus emrini hıfz eder dil

Z e v r â ’nın  özsuyunda yıkanır  ruhsatsız şiirler

Her  yasak kelime  bir mayın  g i z l e r  ötesinde

Biter bekleyişin  matarasındaki su

Y a p b o z l a r ı n   ertesinde

Fecrin med  c e z i r i n d e

Denizin  kıyıya emanetidir  dalgalar

Alev  yüzlü ömrün ringinde

Gülün  bülbüllere  p e ş k e ş i d i r   kavgalar

A l t y a z ı s ı z

Soğuk  sancılar  dökülür gecenin ellerine

Yağmurun mimiksiz  s e l a m ı n ı  emer  baharsız çiçek

Ömrün bağ bozumunda

Olmalar mecazdır  artık , ölmeler   g e r ç e k  

Bir   t a ş a   kazınır

Ağlayan palyaçonun yüzündeki tebessüm

M u m u n   aleviyle yıkanır  üşüyen  nefes

H ü k m o l u n u r  pasına  aşık demire

Kafes içinde kafes

Kalbin  doğ(r)usunda

Son   y a p r a ğ ı n ı   toprağa verir ağaç

Çelmeye takılır kalbi eğri yürüyüş

Tenle ruh arasındaki  o y u k l a r ı   büyütür

Sesin kıvrımlarındaki çözülüş

Boyumuzu geçer bungun çağ

Lâl bir siyah giyinir içimizdeki  U h u d   a  c ı s ı

Suçüstü yakalanır dikensiz bir gül

  Ve Leyl’ in mihrabında  kurur   Y u s u f ’un sancısı

.   .   .   .   .

.

.

.

.

.

.

.