Üşüyorum Nazım Hikmet Gibi

Bir isyan değil hayattaki bakışlarımız

O zaman ne anlamı olur yaşayışımızın

Keder sesimize ses çığlık ise anlayalım

O zaman ne anlamı kalır insanlığımızın

Taşlar kaldırımlar donsa da bizler donmamalıyız

Üşüsek de ayazda birini ısıtmalıyız

Yaprak bir bir dökülürken yaprağı anlamalıyız

Geri dönecektir yaprak yeni umutlarla

Taşlar kaldırımlar donsa da bizler donmamalıyız

Işığın mavi rengi olmasak ta bir mum ışığı olmalıyız

İstasyona varan tren olmasak da varmalıyız

Üşüyen caddeleri mahalleri aşkın buharıyla ısıtmalıyız

Taşlar kaldırımlar donsa da bizler donmamalıyız

Üşüyorum Nazım Hikmet gibi hasretin içinde

Gözlerimde tüter memleketim, ölüm terk edişimde

Varır mıyım bilmem bende herkes gibi günün birinde

Taşlar kaldırımlar donsa da bizler donmamalıyız

Mehmet Aluç –Âşık Gülveren