Hasretimi Dindir Anne

doğduğumda ağladım

gülümsedin

ürkektim cesaret verdin

ıslak gözlerimde korkularımı öptün

dokunuşlarında mutluluğu tattım

sevincim oldun yüreğimde

yürüdüm anne

ıstıraplar kundağım oldu

keder ninnileriyle büyüdüm

çocukluğumu içimde unuttum

kendim olamadım

kolların sarmaya yetmedi

kaydım uçurumlara düştüm

incindi bakışlarım

oyuncaklarıma doyamadım

çaresizliklerimde tükendim

damağımda süt kokusu

hayal pencerem kapandı

serçeler konmaz şefkat pervazıma

çirkinlikler hüzünle üşütür yangınlarımı

her gün daha acı hıçkırıklarım

gördüklerim anlattıkların değil

kötülükler çiğnedi altında kaldım

gerçekleri neden anlatmadın

içim kanıyor anne

gecelerimden ninnilerin firar etmiş

kirpiklerime endişeler tünemiş

günahlarda kirlendi duygularım

gülümsemelerim is pas içinde

göz yaşlarım artık tatlı değil

oynadığım boncuklar dağıldı

toplayamıyorum anne

yağmurlar bahtıma bulanık damlar

rüyalarımda kelebekler uçmuyor

kalbim dualara susuz kaldı

beni benden çaldılar

sevmeyi unuttum anne

gül bahçeleri gönlündü

güzel kokular gittiğinde tükendi

deve dikenleri sarmış her yanımı

dünlerime baykuşlar kondu

yarınları birileri götürmüş

bu gün var sadece ellerimde

son yolculuğunda ıslaktı gözlerin

ölümü zor sanmıştım

damlalar tebessümlerine karıştığında gördüm

hüznün benmişim meğer

kalmak daha müşkülmüş anne

bırakma diye sarıldım göz bebeklerine

omuz silktin buğulu baktın

gitmen gerektiğini anlamıştım

sevdiklerinin ıstırabı bağrında diken

sevinç ürpertilerini yutkunarak

en sevgiliye kavuşmayı arzuladın

bütün çiçekler anne kokarmış

toprağında açanlarsa sensin

başka yerde rayihası olmayan

özlemin yaktı bitirdi anne

ya rüyalarımda gel öpücüklerinle

seni bana geri ver

ya da çağır yanına

hasretimi dindir anne