Unutulmaz Umarım Aşklar

Sen gönül gemime kaptandın

Gülüşünle beni dünyana kapattın

Artık ben sendeyim bende ben değilim

Oturdun masmavi gözlerinle bana masallar anlattın

Ben atıyla gelen beyaz atlı prens

Sende beni bekleyen bir prensestin

Kapattım gözlerimi koynunda hiç açmadım

Soğukluğunu hissedince gözlerimi açtım

İmkânsız dönülmeyen bir yola gitmiştin yıkıldım

Kapattım gözlerini soğuk bedenini ben ısıttım

İmkânsız olsa da dönüşün, sen umutları anlattın

İşte çekiliyor ruhum karşımdasın bekliyorsun

Gülüşünle hala umut dolusun biliyordum

İmkânsız olsa da umuttun gerçek oldun

El ele yürüyoruz gerçek olan kendi dünyamızda artık

İki kalp arasında uzun yol değil yol kısaymış

Bilmeyenler sen gibi güzel anlatan olmayınca hiç bilinmemiş

Ne rüyalar ne düşler gerçek olmuş unutulmuş gidilmiş

İmkânsızlar umutla gerçekleşir sabırla yeşerirmiş

Mezar taşımıza yazdırdım artık okuyanlar anlar

Unutulmaz umarım aşklar umutla sabırla yeşerir

Mehmet Aluç – Âşık Gülveren