Gördüm

Bir baştan diğer başa dolaştım da şu yalan dünyayı,

Kocaman şehirlerde debdebe, varoşlarında sefalet,

Sokaklarda ve insanlarda kaybolmuş istikamet,

Hep gayesizce ve hedefsizce emekleyenler gördüm…

…

İnsanlığın bir himmet ve hizmete muhtaç olduğunu,

Merhamete aç tüm yürekler yangın yeri olduğunu,

Zahmet ile mihnetin de kol kola devriye gezdiğini,

Sersefil susamışken ab-ı hayat bekleyenler gördüm…

…

Şeytan atmış ağını da, sarıp sarmalamış insanlığı,

Nefsin bataklığında debelenip doldurmuş sahanlığı

İnsanlık ümitle ümitsizlik arasında çırpınırken,

Şeytanın önünde sırasıyla ceket ilikleyenler gördüm…

…

Nerdeyse her yerde devlet olmuş, kocamsan bir dev,

İnsan soyulmuş soğana dönmüş, yığınla çıplak et,

Korkuyla bekleyiş, yokluğa doğru dönmüş avdet,

Yetmezmiş gibi, bir de durmadan tetikleyenler gördüm…

…

Zemherinin en sancılı ve yorun vakitlerinden geriye,

Ve sabrın acı ilmiğinden imtihanla geçip gelen,

Sabırsızlıkla ve muştuyla seyran edip baharı bekleyen,      

Tüllenmiş karların altından başını itekleyenler gördüm…

…

Tüm korku, ümitsizlik ve çaresizliğin hükmüne rağmen,

Umut ve güvenle direnmeye ve mücadeleye devam ettiler…

Baharı beklerken, ol emriyle kir ve günahlarını terk ettiler,

İmanın duldasına sığınarak hayat yedekleyenler gördüm…

…

Tüm varlık Hakka bakarak âlem-i berzaha doğru akıyor,

Sanma ki kabahat közdedir, seni kendi günahın yakıyor,

Dolaştım yeryüzünü, aradım Hakka kulluğun özünü de,

Din gününde tüm kulların affedilmeyi beklediğini gördüm.

…

Ant.310119