Dünyada Neyim Dersen Bir Hiç

Dünyada neyim dersen bir hiç

Açık olmalı akıl ile bilinç

Deva olsun akıl ile gönül

Aklına edeple yorgan biç

Hiç olacaksın iyilik ek biç

Hani nerede sendeki sevinç hiç

Sevinç hiç otur kendine bak

Bak önünde devam eder geçiş

Var hiç var yok bunlar ince iş

Mevla’nın işidir bu var bir var oluş

Var olan bakmışsın bitmiş

Kim gelmiş kimler gitmiş

Ders aldıysan işte budur geliş ve gidiş

Bundan gayrısı bil ki bitiş

Haydi derdi olana durma sende yetiş

Kefenin mezarın içini doldur budur gülümseyiş

İçini boşaltma sakın kin nefretle budur işte bitiş

Bitiş gülümseyiş elindedir bilirsen

Haydi bekleyene var koş nedir nedendir bu bekleyiş

Bak az sonra çekilecek bedenindeki fiş

İster ölüm de istersen çekilen fiş bu bir deyiş

Anlayana anlamayana davul zurna azdır az

İstersen gece gündüz sen çal saz

Kış gününde geldi der bilmeden yaz

Tavuk yerine bilmeden yer kaz

Ne yerse yesin almaz haz

Baştan dedik ya az

Onda yoktur alacağı bir baz

Yok onda ilimle irfan

Edemez alemi bil ki seyran

Kıymetini de bilemez ağlarken canan

Ha canan ha yanan kendini düşünür her an

Gülveren’im yeter şişti kafa

Fazla takılma lafa

Koy şiire az virgül yenisine başla

Ne kendini ne başkasını haşla

Geçinirsin üç beş kuruşla

Fazla hesap yapma bu yan oturuşla

Oturuşunu yıkarlar düzgün otur bir vuruşla

Mehmet Aluç-Gülveren