Vurun Toprağa Cevheri Çıkarın Canlar

Vurun Toprağa Cevheri Çıkarın Canlar

Baksan deryaya umman güzelliklerle bir bahar

Bir densiz çıkar kendi eliyle etrafımızı yıkar

Âlem yine hayran bakar hayran bakanı arar

Bir anda bakarsın yine densiz ortaya çıkar

Bunca gönlü güzel hayran hayran bakarken

Bir densizi adam edemez hayranlık kaçar

Ey densiz yaktın yıktın diyen olamaz mı acep

Baksanıza mazlumun garibin gözlerinde yaşlar akar

Bu densiz bir kişi dört yolu nasıl olurda kapatır

Böyle ise eğer söyleyin artık halden kim anlar

Mevla halden anlar anlasın diye kulu yaratmış

Kul anlamıyorsa anlatan yoksa bakın ölüyor canlar

Kör talih değil kör Salih kör bakar böylesine neden

Bu zulmü insan değil onunla beraber taşıyamaz dağlar

Bir günde bir yiğit çıkar diye beklenilmez ben derim

Ben derimde inanamam baksanıza yıkılmış onca bağlar

Cennet insanın gönlündedir bunu bilmeyiz eyvah

Öyle ise nasıl deriz ölmüş insana deriz bakın sağlar

Hazzı keşfeden kendisine keşif edemez haz olmaz

Haz bana aittir diye baz alınmaz yıkılır başına o anlar

Bahtına darbe vurur insanlıkla kendisininkine o densiz

Kim ne hakla insanlık adına onun adına verebilir bir karar

Gök yere iner yer göğe çıkar bu zulümle az daha bekleyin

Ey insan niyetini gizlesen de niyetini yüce Rahman anlar

Her şey ortada her şey aşikâr oldu neyin peşindeyiz

Cennet gibi bir dünyayı yıkanı yıkmamızı bekliyor insanlar

Cehennemi bu dünyada mülk eyleyen içinde yanar kesin

Dünyayı cehenneme çevirene karşı çıkmayanda yanar kim anlar

Gönül bir cevherdir paslı tenekeye çevirir her bir densiz

De haydi sizde paslı tenekeye çevirmeyin vurun toprağa cevheri çıkarın canlar

Gam gönül güllerini soldurtur solmasın gönüllerde güller

Sözler tükendi gayri haydi gülleri açtırın koksun âlem açsın bağlar

Yollara katran dökenin haddini bildirin gülleri ekin

Beni de çağırın yanınıza geleyim yazarken gözlerim ağlar bir silen çıkar

Mehmet Aluç

Not: Şahamettin Kuzucular kardeşimin “Şehri İskân Derinden Der Hicvi Kederimden” şiirinden ilham alınarak yazılmıştır.