Bir Gül

Vurgun yemiş gibisin, nedir bu halin ey gül,

Kahverengi gözlerde, bakışlar melül melül.

Berrak sular misali, mehtap gibi ışıyan,

O muhteşem cemalin, sanki matem renkli tül.

Bu kadar mı kırıldın, haddi aşan sözlere,

Bir kelam etmek için, eylemezsin tenezzül.

Pişmanlık ateşinde, biçare kalmış, mecalsiz,

Görmez misin dalında, zar eyler durur bülbül.

Bir hata etti diye, silip atmak hak mıdır?

Bunca ağır cezaya, razı gelir mi gönül?

Kusur, günah tamam da, hani ya af kapısı?

Uzatma küskünlüğü, yeter artık, biraz gül.

Sararıp solmaktadır, bir damla hasretiyle,

Gül ki suskun pınarlar, çağlasın gürül gürül.