İnemedim Gönüllere

İnemedim Gönüllere

İnemedim gönüllere virüsten dolayı

Aradım bulamadım bu yolda kolayı

Sabırla beklemek tedbir gerekirmiş

Döktüm elime hırsla ben kolonyayı

Bakarım uzakta yürekler parçalanır

Dün parçalayanlar bugün ise anırır

Biz sevelim gönülleri ancak paklanır

Döktüm elime hırsla ben kolonyayı

Alıp başımızı gidemeyiz ki dağlara

Evden çıkamıyoruz biz bu ara

Elbette geçecek bu açılan yara

Döktüm elime hırsla ben kolonyayı

Kul Mehmet’im bu yakan hardır

Yaz gününde başa yağan kardır

Artık nefret kin anladık zarardır

Döktüm elime hırsla ben kolonyayı

Mehmet Aluç-Kul Mehmet