Sisler Rıhtımı Durağında Yalnızlığımız

Sisler Rıhtımı Durağında Yalnızlığımız

Biz mi gidiyoruz böyle gönlü eli boş uzaklara

Bir çığlık sinemizi parçalıyor kim yerleştirdi

Bak hala peşimizde

Raydan çıkmış tren devrilmek üzere

Kim koydu rayların üstüne ayrılığı

Yollara dökülmüş katran karası hasret

Yapıştıkça ayağa kaçmaya imkân vermiyor

Her şey derinliğinde karaya bürünmüş

Bir seven dahi yok

Hiç yok kalmamış mı?

Anlayan

Koşan

Saran

Kulaklarımızda bir uğultu

Göz bebeklerimizde korku

Yalnızlığımızı silecek yok

Korkuyu yok mu silecek mutluluk

Ölürsek eğer yalnızlığın korkusundan ölürüz

Batarsak hasretten batarız

Sisler rıhtımı durağında yalnızlığımız

Batarken denize sessizce

Batıyoruz bizde sessizce

Sevdasız batıyoruz

Sabahsız kalıyoruz

Pusulalar dünden parçalanmış

Bir can simidi kalmamış

Cankurtaransa yaralanmış

İçine düştüğümüz girdap bizi çekiyor en dibe

Mehmet Aluç