Karşıma Nazife Çıktı Sevindim

Karşıma Nazif’e Çıktı Sevindim

Şukufe’yi az önce terk ettim

Karşıma Nazif’e çıktı sevindim

Gönlümdeki yarayı gördü sardı

Beraber çıkalım dedi evet dedim

Ömür gelip geçiyor artık

Bir koynunda yatan olsun ihtiyarladık

Bazen başımızı böyle taşlara çarptık

Seni severim dedim bende sev dedim

Suali açıktı yanlışa yormam

Öküz altında buzağı aramam

Sıcak koynunda yatarım kalkmam

Sana Kuru fasulye yapayım dedi severim yap dedim

Dedi üzülme sararım kalmaz yara

Silerim yüzünde kalmaz kara

Sıcaktır koynum senin için işte bura

Yaslandım koynuna hararet yükseldi dedim

Dudağında yangın varmış görmedim

Yandım da bir şeyler diyemedim

Yanıyor hala yemek dahi yiyemedim

Ben söndürürüm dedi sen bilirsin

Söndürmek senin işin dedim

Gerçi değişen bir şey olur mu olur

El değişse de gönülle güzel olur mu olur

Kul bu bazen aradığı kendini bulur

Az daha yaklaş yanıma gel dedim

Hicran kucağına düşmeden

Nazife’nin kucağına düştüm

Ben severken çok dürüstüm

Kapatalım ışıkları loş ışıkları gördüm

Biraz sonra mangalda pişer kebap

Candan seveni sevmek sevap

Bir arıza çıkmaz inşallah yanmaz kebap

Mangalda kebap pişirmene hayranım dedim

Mehmet Aluç