Ecel Şerbetini İçsekte

Ecel Şerbetini İçsekte

Gözlerim

Ufka bakarken o siyah noktanın

 İlerisinde ki beyazlığa b/akar

Gözlerim olsa da nemli

Elimde ki yüreğim ısınır

Kar yağsa da ufka

Bir gelincik açar elimdeki yüreğimde

Ben gidiyorum ya senden önce ötelere

Bu ayrılık değil senin niçindir

Neyim varsa toplayıp gidiyorum

Bu elveda değil

Sana yeni bir dünya kurmak içindir

Göz bebeklerim küçülse de büyüse de

Sen ileride gülümse diye böyle

Hayat mutluluk gibi kazanılması zor

Feda edilen canlar varsa hayat hayat

Mutluluk mutluluktur

Acıyla geçsem de bu yolda sen sevin

İleride senin olacak dünya denilen evin

Gelirsen peşimde izlerimi bulacaksın silinmemiş olarak

Hangi sızıyla sızlarsa yüreğim sızlasın

Gözlerin ağlamasın diyedir bilesin

Koparsa içinde bir fırtına düş peşine

Seni bana getirecektir

Yüreğim yüreğimiz kanasa da

İyileşmesi için kanar deva Mevla’da dır

Geç yolumdan sende şarkılar senin olsun

Mırıldan neşeyle besteler senin olsun

İnlesin fildişi kulelerden kule yapan hainleri kulesi

Gözlerinin şulesi karanlığı aydınlık etsin

Her dönemeçte izin olsun karanlığa karşı

Gönül haritamızda her şehir sokak bizleriz

Ecel şerbetini içsek te hala gezen bizleriz

Üzülmek şöyle dursun sevinçle sevinenleriz

Mehmet Aluç