Surina

Renklerin çığlığında

Duyulur hassas ruhlar senfonisi

Seyyah kelimeler otağını kurar

Hikmeti boğum boğum cümlelerin ortasına

Başlar soluk soluğa ürperişler

Dudaklarda ağırlaşan suskunluk bozar orucunu

Ve aynasını kırar  yükselişler

Kendini sayıklar insan

Dil altı kibir hapları unutturur özünü

Elde sırrı vacip hüzünler

Meşrebi bozuk notalar eker şimdinin tarlasına

Perdesiz pencereden sızan yağmur

Hiçliği oyalar ömrüm bohçasına

Barut kokulu geçmişin sırtını sıvazlar derviş

Sönmeye yüz tutar ateşlerin iklimi

Kefen giymiş şehirler

En  besmelesiz bıçakla keser dilimi

Kefen giymiş şehirlerde

Bedensiz ölülerin tüylerini öperken rüzgar

Cevabına küser sorular

Boy vermeden kırılır öfkelerin fidanı

Ve el yordamıyla kök salar aydınlık doğrular

Yayları fırlar kutlu sabrın

Geç kalmış bir nefes misali

Meçhul saplantılar yankılanır duvarın çatlağında

Ve ruhlardaki  kırbaç yarası

Gül açtırır düşlerin çorak toprağında

Tükenişin istasyonunda

Yarım kalır heveskâr sevincin gölgeleri

Uslu bir ay misali  dolanır onca düşünce

 İnşiraha ulaştırır dengeleri

.   .   .

.

.

.

.