Su Yalnızlığı

Galası olmayan

İki diş arası düş çürüğüdür bu zaman

Hızıyla nakavt eder tüm sayıları

Okunmuş suların heybetinde batar illegâl gemiler

Ve makaslanır zihnimizin kıyıları

Köz olur

Kıvılcımına sırt döner alev

Zulasında közlenir türkülerin yasak notası

 Anlamı çıplaklaşır duraksız yolların

Ve yetim bir kardelenin nefesiyle üşür dahası

Ağıtsız ölülerin ikliminde nükseder

Doldurulmamış  bulmacadaki boşluk hissi

Kursağındaki son nefese yenik düşer çırpınışlar

Ansızın beyaz bir ürperti sıvazlar sırtımızı

Ve sızılı mesaisini bitirir aldanışlar

Kanar sivri dilli nasihatler

Ki morg soğuğu gibi müridsiz kalır her zaviye

Sekarat en bilinen nakarat

Ve artık herkes kendi şiirinde kafiye

Dikiş tutmaz geçmişin hüznü

Yağmur renkli iç çekişler siner ciğere

Dil altı cümleler yutulur noktasız

Ve rakamların üvey gölgeleri dokunur değere

Gözleri çınlatan

Cemreler yoklar toprağın nabzını

Keşkeler mezarlığına döner çehreler

Geçmişin kapısında paslanır  anıların anahtarı

Ve döngünün girdabında boğulur şüpheler

Kuraklığın issiz coğrafyasında

Kendini okyanus zanneder gözdeki yaş

Heybesinden ölüm damlayan hiçbir hayat

 Ne son  ne de baş

.   .   .

.