Aydınlık Seher Vakti Çöker...

Aydınlık Seher Vakti Çöker

Seherde gezerim sokakları

Bakarım ufaklara sessizce

Kalbimde inceden bir sızı

Nasıl anlatsam anlatılmayanı

Karanlık gece gibi hissedileni

Bir elveda uzaklarda el sallarken

Nasıl anlatayım anlatılmazı

Çepeçevre beni sarıp bırakmayanı

Elem dolu geceler

Kuruyan gönül pınarım

Bilmem ki nasıl anlatayım

İnsan taşıyorsa bir sırrı

Vermeli sevdiğine saklamadan

Buseler kurumadan dudakta

Vermeli buseleri yeşertmek için

Yeşermek için

Bir tek değilsin yaşayan bu alemde

Şüphe dolu gecelerin karanlığında kalan

Bazen senide beni de sarar bin keder

Ah ederek ben kederliyim denilmez

Senin gönlüne benim gönlüme de

Elbet böyle gariplik çöker

Her nefeste yok olur gönülde neşeler

Sevdanın neşesiyle kaybolur o mesut gölgeler

Biter işte böylece bir rüya gelir sonu

Benim gecelerim gibi efkâr dolar gecene

Bir sen değilsin bunları çeken

Gel beraber çekelim olalım sevda kâr

Akşamın karanlık esrarı

Gündüzün hüzünlü sırları sarsın bizi

Açılsın önümüze biten vuslatla

Sevdanın bitsin hasret dolu yolu

Bitmez deme denemek gerek beraberce

Yoksa yine sabahımız olmaz

Hep olur akşamın karanlığı

Gün ufukta karanlıkla olunca

Çökünce üstüne karanlık

Aydınlık seher vakti çöker karanlığın üstüne

Aydınlık olur

Mehmet Aluç