Savurdun

Savurdun...

Bir gün dermişin mutsuzluğumla karşında oturdum

Sen candan severken beni ben sadece somurttum

Sanmıyorum diyeceğini hatayı bende hep buldun

Beni senden uzaklara kendi ellerinle sen savurdun

Söyle bana ben nasıl yitirmeyeyim var olan aklımı

Ben hiç saklamadım gönlümdekini gizlemedim aşkımı

Ben çaldıkça nedense bana kapattın o gönül kapını

Beni senden uzaklara kendi ellerinle sen savurdun

Ben sana gül uzattım sen almadın dikenleri batırdın

Bir parça seninle olan aklımı fikrimi de sen kaçırdın

Zan etmem ya belki bir gün sen hatanı birden anlarsın

Beni senden uzaklara kendi ellerinle sen savurdun

Mehmet Aluç

Not: Uyakları Adem kardeşimin “Bize Göre Değil Ki” Şiirinden ayak yol alarak yazdım, selamlarımla