Çay

Birlikte  çay içebilecek kadar  çok, 

tanımak isterdim seni.

Çay ,tavşan kanı , olurken bardaklarda, 

Ruhlarımız demlenirdi bambaşka diyarlarda

Çoğalırken muhabbet yavaş yavaş ısınırdı;

Kelimeler yutağında.

Yutkunamaz söylemezdin;

Sadece yüzün kızarırken anlardın.

Dakikalara sığmazken zaman,

Çay soğurdu ellerimizde.

İyi gün kötü gün olmazdı.

Beklerken kararmazdı.

Acımazdı tadı damağımızda

Sözlerin kadar

Çay demlerken seni düşünmek isterdim.

Fokurtular arasında ;kahkahalarının yayılmasını,

Gülüşlerini; buharların arasına gizlemek için,

Buğulu bakışlarına sıcaklığı aksettirmek için...

Seni çay doldururken izlemek isterdim.

Gözlerinin kıyısında   oturup

Çayın doluş yollarında uzayıp gitmek...

Çay karası saçlarında  sallanmak!

Bardakları dizer gibi anıları dizememek...

Tepsinin ucunda alınmayı bekleyen şeker gibi,

Senin gelişine  odaklanmak...

Seni çay içerken görmek isterdim.

Her yudumda yandığını tecrübe etmek...

Yana yana türküler söylediğini duymak...

Çölde kalmış bir serap gibi,

İçin için ısınamamak!!!

Sıcaklıklar içinde;

Buz kırağını aramak.

Bir ağacın gölgesinde;

Sırtımı yaslamak yüreğine.

Çay içişlerimde içlenişini duyumsamak

Soluktaş etmek seni çayın bitişlerine.

İçten  içe düşlerimin içine düşsen,

Hesaplamadan çay parasını,

Kuruş kuruş harcasam gençliğimi,

Senin yanında…