Gönül Tutulması

GÖNÜL TUTULMASI

Sevilmek istediğim gibi sevdim seni

Uzaktan izledim sokulmadan

Gözlerini görmeden yüreğine bakarak

Sesinin yankısını odanın camlarından duyarak

Tonlarındaki notaların akışında buldum

Herkes sesimi duyarken

sen

yüreğimi duy ! diye

gizledim buğulanmış gözlerimde

sisli duygularımın belirtilerini

kırgın heveslerin vardı; dilinde

gülüşünde,

tanımadığım bir cennet

acıları derinliğinde kalmış özlemlerin

çatık kaşlarınla örülü gücün

adı otorite olan merhametin

uzun bir yolda ayağına takılmış sert çakıl taşları gibi

handikaplara gidişin

hakikat için hakikaten gelişin;

emin ve tedirgin.

yüzünde yayılan inceden inceye

bir sıcaklıkla nasıl ısınır yüreğim?

Yüreğini tanımadan!

Öznel duygularımın huysuz çiçekleri misali,

Rüzgara direnen mevsimsiz yaprağın,

Toprağa sığınmasıydı sevdan;

Sebepsiz, beklentisiz.

Kabul’u sevgiyle bağrıma bastığım,

Gülümsemek için adını andığım sevmek…

Koşulsuzca;

 koştuğun yol bitimlerinde beklediğim,

Beyaz bir sayfa açtığın yüreğim.

Vaadleri olmayan;

Tecrübeleri acemi;

Utangaçlıklarında; 

yerleşmiş yaşanmamışlıklarım,

Ruhunda; 

çiğnemeden yutkunduklarım

“Yalnız sen !”diye

 göğsümü yasladığım;

Dinlendiğim,

Yüreğinin kıyısı.

Sevilmek istediğim gibi sevdim seni:

Şartsız ve yarınsız.

Senin sonsuzluğunda…