Koridorlarım Boş Kaldı

Koridorlarım Boş Kaldı

Gönül istasyonumda kaç defa hasrete el salladım

Sayamadım

Koridorlarım boş kaldı

Dolduramadım

Anladım ki

Beklemek kaderimde var

Bekledim

Beklediğim sokaklarda kaç yalnızlığım vardı

Saramadım

Saramadığım sokaklarda kaç gözleri yaşlı sevdiğim vardı

Gözyaşlarını silemedim

Boynu bükük kaldık

Anladım ki

Nasip olmayınca olmuyormuş

Nasibimi bekledim

Nasibimi ararken şehirlerde

Kaç defa kendimi kaybettim

Bulamadım

Bulamadığım sokaklarım karanlıktı

Aydınlatamadım

Anladım ki

Aydınlatacak olan ben değildim

Aydınlatacak olanla o vakti bekledim

Vakti bekledim gelmedi

Gelmeyen caddelerde gözyaşlarım aktı

Silen bulamadım

Bulamayınca sitem etmedim

Dua ile Rabbime yaklaştım

Sabır dedi Rabbim

Sabırla taşları deldim

Sadece gülümsedim

Gülümsedim

Başka bir şey yapmadım

Yaralarım iyileşti hekimi göremedim

Hekim Rabbimdi şifasıyla

Şükürler ettim

Yalnızlığa emanet düşlerim aydınlandı

Gezdim içinde kendimle

İleride gülümseyerek bekleyen

Nazlı bir güzeli gördüm

Mehmet Aluç