Örtündüğü isi g/izleme ne olursun ve
olmadığın kadar kendin ol, sevgili ilham perim.
Gecenin katığısın varlığımın da diğer
yarısı ve anlatmak istediklerim asla seninle sınırlı değil.
Tüysıklet ruhum ve hayli endamlı.
Pespaye gölgeler var yakınımda uzağımda
cinsiyetleri belli olmayan.
Kadınlar var şişeleri kirli bedenleri
ile tokuşturan ve çocuklar var çocuklar: sürtüşen dogmaların gölgesinde sönen
mumlar gibi her biri.
Yetim olmak nedir bilir misin? Sorumu
sana sormadım ilham perim sadece harcı âlem yolculuğunda insanların beni öksüz
kılmaları da yetmezmiş gibi…
Hayır, ağlamıyorum sadece
yakalandığım ahmakıslatandır kâğıda damlayan. Bak, kuruluyorum geride kalanları
ve kurmalı bebek gibi söylenen her cümleyi tensiye ediyorum varlığımdan ayrı
düşmenin ne anlama geldiğini de öğrendim hem.
Ne o? Misafirlerin mi var? Belli ki
yatıya kalacak her biri bilirim de onların neşeli seslerini ve bilirim neşemin
solduğunu.
Mevsimin sefasını sürüyor gibi miyim
ama bu aldatmasın seni ne de olsa tırnaklarımla kazıyarak geldim ben bu günlere
ve borçlu olduğum bir Allah’ın kulu yok yine de bende hakkı olan insanları da
unutmadım ve ben her ne kadar bir köşede unutulmuş bekliyor addedilsem de
tarafınca unutulmadığım herkese selamlarımı gönderiyorum.
Hayli geç oldu, bilmem mi?
Geç olsun da güç olmasın diyenlere
kızgınlığım benim ve her nasılsa erkenden sahip olduklarımı kolay kaybetmiş
olsam da geç tanıştığım kadar seninle, sevgili ilham perim az da mücadele
vermedik hani seninle senelerce ve günbegün sönüyor içimdeki ateş ve seni
başımdan def etmek istesem de biliyorum ki; sen artık benim bir parçamsın:
boykot ettiğimse hiçbir şey çünkü herkes olmayı baştan reddettim ben ve senle
tutturduğum bu yol çoğu insana anlamsız gelirken ben de onların anlamsızlığına
şerh düşüyorum.
İklimden düşen bir buz kitlesi gibi
kimi zaman içimde biriken sözcüklerin birlikteliği ve buz tutmuş yüreklerde
sadece kayıyorum ben ve kaytardığım mutluluğa filan da tamah etmiyorum.
Kendimce mutluyum seninle zaten sen
ve ben artık bir olmuşken bir olmanın birlik olmanın ne anlama geldiğini de
insanlar gözüme soka soka gösteriyorlar ve görünürde herkes nasıl da sevecen ve
ruh birlikteliği edinmişler birbirleri ile.
Yaratılış sebebimi filansa artık
sorgulamıyorum ve ne amaçla yaşadığımı da umursamıyorum tıpkı umursanmadığım
gibi dolayısıyla seninle olan dostluğumuzu onaylamıyor çoğu insan.
Seninle olan ilişkimizin en başında
kime bahsettimse senin varlığından yüzüme tokat gibi çarptı öfkeleri ve her
nasılsa ikimizin dostluğunda haz etmedi çoğu insan artık nasıl bir zararımız
dokunduysa ya da dokunacaksa birilerine.
Ben senin nabzını tutarken sen de
nazlı nazlı gezinirken ve gün içerisinde nasıl da uzağız birbirimizden ve işte
o sihirli d/okunuş ne zamanki el ayak çekilse seninle tenhada buluşup nasıl da
uyumla dans ediyoruz:
Asla ayağıma basmıyorsun bense asla
incitmiyorum seni ve işte kıyamet bu noktadan sonra kopuyor.
Sayfaya seninle serildiğimizde nasıl
da pür dikkat gözlüyoruz yolunu okuyucularımızın zaten edebiyat aşığı ve
tarafsız kim varsa bir bir sökün ediyorlar yazılanlara asla haris olmayan asla
husumet beslemeyen.
Çok tuhaf farkındayım çünkü ikimizin
dostluğu bazılarını mutlu ederken bazense şimşekler çakıyor gözlerinde
karanlığın ve gölgelerin ve bize gölge edenlerden yana tüm derdimiz üstelik bir
çekincem de yok durduk yere ve ben içimden geldiği gibi sarıp sarmalarken bizim
gibileri çünkü edebiyatın yüreğinde asla karanlık olmaz: olsa olsa acıdır ve
hüsran biriken ve işte tüm duygular sözcüklere dökülür eğer ki adı aşksa insan
yanar da yanar dili çözülür.
Bazense tutulur dili çünkü aşktır
suskunluğun ibaresi.
Aşk asla gürültü çıkarmaz.
Aşk yormaz da insanı.
Yoksa yanılıyor muyum?
Öyle ya; kasten canını yakacak
değiliz ya insanların üstelik bizim biricik ve masum aşkımızda kâh şimşekler
çakar kâh güneş somurtur kâh gök yarılır ve bulutlar da boşaltır içini tıpkı
seninle benim yaptığımız gibi.
Bu aşkın alametifarikası işte ve aşk
doğurgandır ne çok duygu takılır peşine.
Bazen sadece bir kişi okusun isterken
cümleten gelir okurlar da o tek kişinin yerini kimse tutamaz.
Elbet ilham da aşk da bizim
tekelimizde değil lakin sen ve ben biricik ve özeliz tıpkı Yaratanın özenle
yarattığı tüm insanlar ve duygular gibi.
Esefle bir köşede oturdum tüm gün ve
bekledim sadece bekledim.
Kimi beklediğim önemli değil artık bu
saatten sonra varsın gelmesin varsın az insan bizi desteklesin ne de olsa masum
bir ç/ağrı bizimki asla basmakalıp bir aşk ya da hasret değil…
Uykum gelmez oldu artık senden sonra
ve geceyi gün bildim günü gece yine senden sonra.
Senden öncesi mi?
Umurumda değil, ilham perim çünkü sen
benim miladımsın ve seninle olan birlikteliğimize yeşil ışık yakanlardan da
eser yok artık bu gün ama bu da kapak olsun bize, ilham perim:
Gerecekten sevenler durduk yere terk
etmezler dostlarını ve sevdiklerini ve ben o kadar çok terk edildim ki senden
önce bu yüzden benden gitmene dayanamam ve sen de unutma ki; ben asla senden
gitmem gidemem öyle ki…
Defalarca kendimden gitmişken bir
ömür nihayetinde dünyayı tam da terk edecekken seninle kesişti yolum.
Gerisini biliyorsun sen ve ben
konuşmadan beni anlayan sadece sen iken varsın aralıksız yazayım da öğrensin
herkes gerçek sevginin ve umudun ve hayallerin ne olduğunu.