Aşkın Kanatlarına Binmiş

Aşkın Kanatlarına Binmiş...

Kirpiklerin zamanın açılıp kapanan kapısı sanki

Her kırpışında kayboluyorum içinde ara bul beni

Yol alıyorum aşka doğru gözlerinin içinde uçarı gelişimle

Söylüyorum türküleri sana sen mutlu gülümse diye

Buğday başakları açılıyor dudakların bana gülümserken

Yoruyor beni uykuda olman gözlerine hasret kalışım bundan

Şairim en azından gülmeliyim her an gözlerinin içinde

Yazmalıyım şiirler sana mesafeler yorgun kalmasın diye

Gözlerin uykudayken en ağır yükleri taşıyorum

Zaman yorulmasın sana gelirken uyutsun beşiğinde

Tatlı uyuşunda baharlar esiyor ılgıt ılgıt bozkır gönlüme

Aheste aheste yürüyorum gönlünde kendime doğru

Sürmeli gözlerinin sürmesine hayranım benim canım sevdiğim

Solmayacak baharlarda seninleyim baharın burçlarında

Bedelsiz bir avareydim senden önce gönlüm bomboş hırçın

Yaramdı yalnızlık mutsuzluk tuz basmıştım acıların eşiğinde

Sen geldin yaralarıma gülümsemelerinle sardın aşkı bastın

Vardım var olamamanın kaybolmanın sancılarını çekiyordum

Yaşıyordum bir gönülde değildim düştüğüm yerde güçsüzdüm

Geldin kaldırdın gülüşünle sardın beni yaralarımla gülüşünün seliyle

İşte böyle seviyorum aşkın kanatlarına binmiş sana gelmiş halimle

Artık ne mevsimlerimde baharım biter ne bahar gözlerinde şiirlerim

Mehmet Aluç