Hiçlik

HİÇLİK

“Olmak” ile “Olmamak” arasında;

Kalmış benliğimin karanlığından çıkaran görünmez el.

Bakıp da görülmeyen gözlerin,

Öfkeyi kustuğu anlık yaklaşımlar…

Kokusunun olmamasını düşlediğimiz bedenler,

Uzaklaşıp bilmediğimiz boyutlarda;

Elf’lere  karışmış kelimeler…

Bastırılmış bavullarda ;kaldırılmış hissiyat.

Saçlarının aklarında yok olan,

Nöronların dibindeki ağlayışlar…

Karanlıkta gizli;  aydınlık yüzün,

Karamsar bir tablo gibi!

Çağırıyor,  kamustaki kurmaca edipler.

Hiçliğine bitmeyen kapılardan ,

Ardı sıra geçerken çağlar değişiyor; eteklerinde.

Sakalının  sakız rengi  hikayesine…