Aşk Dediğin

İçimden geçenlerle

Aklımdan geçenler savaşıyor Süveyda…

Yalnızlığımı paylaşmıyor hiç kimse

Parmaklarım zamanı sayıyor satır aralarında

Gözleri buğulanan yokluklar

Yüz yaşında uyanıyor her devrin bitimine

Hayat uyandığın yerde başlıyor

İnanmıyorsun…

Savaşları ihtiyarlar başlatır Süveyda…

Ağlayan anaların feryadıdır bulutlardan dökülen

Açılan her mezar uçurum

Üzülen her yürek insanlığın kahramanı

Süzülen damlalar yüreklerin imtihanı

Susmak mı

Şerh düşülen zamanın dramı…

Ah  Süveyda!..

Bizim hikâyemiz ihanetlerle dolu

Biz dediğim mazi, atlarımızın nallarında ışıldar

Hikâye dediğimiz Ergenekon’dan Tanrı dağlarına

Malazgirt’ten, Çanakkale’ye, Kutülamare’ye,

Mazlum halkımızla Kurtuluş Savaşına

Kanatlar takıp uçtuğumuz her coğrafyaya

Adalet götürdüğümüz atalarımızın

Torunlarıyız…

Süveyda…

Bende aşk vatanla başlar

Bayrakla renk bulur

Milletimle hissiyat

İnancımla maneviyat

Gel  aşkı sen benden sor

Başka yerde arama…

Âdem Efiloğlu