Satır Aralarında

Satır Aralarında

Seni soranlara gitti diyemedim

Kendimi deliliğe vurdum dümdüz

Tanımıyorum dedim içim kan ağlayarak

Sensizliği anlatamazdım ki beni yakarken

Deli dediler sevindim sükûtumu sevdim

Satır aralarında satır satır kayboluyorum

Bir imla hatasıyım ki seni severken kaybettim

Bende bir sen varken sende bir ben yoksa suç benim

Dönerken sokağın köşesinde ben kendimi mi kaybettim

Seni seviyorum diyemedim

Sen bir güneş gibi doğarken

Işığında kendimi kaybettim galiba

Koparken kalbimde kızılca kıyamet

Seni sakladım sakin bir köşeye sessizce

Kendimi yaksam da seni yakamam ki

Herkese yabancı olsam da bir sana yabancı olamam

Anla beni ey köylü kızı anla artık

Kifayetsiz söz ve duyguların içinde kalmışım

Beni bir sen anlardın

Sende yanlış anladın

Serseri bir mayına başmış say beni

Yaralanmış lakin ölmemiş halimle

Hala ismini seni sayıklıyorum

Bir daha eski ben olamasam da

Açamasam da bir daha kapıları

Giden sen değil göçen ben olsam da

Bende akan ecel terinden başka bir fer kalmadı

Artık kabul edecek mezardan başka bir yer kalmadı

Ah ne olur bu demde bir sen bana gel der gibi olsaydın

Gelemesem de bu halimle sana doğar gibi olurdum her yeni güne

Yazarken böylesine tutamıyorum gönlümle kalemi

Gelmeyeceksen eğer unut sorma bu garip âdemi

Unuttun zaten geride bir tebessüm dahi kalmadığına göre

Mehmet Aluç