Yunusça

YUNUSÇA

Yunus seni düşte gördüm
Eyvah deyip ağlarmışsın
Bakıp perişan hâlime
Yüreğini dağlarmışsın.

Girişinde bâb-ı nârın
Hem dostların hem ağyârın
Ol kulların günahların
Silinmesin sağlarmışsın.

Bana:"Kalbin arıtmadın,
Hakk'ın emrini tutmadın,
Gece nefsin çün yatmadın."
Deyip kolum bağlarmışsın.

Ben korkmuşum,titrermişim
Ey ermişim,ey dervişim
"Bağışlat beni."dermişim
Sen urganı yağlarmışsın.

Sonra gülmüşsün yüzüme
Sıcak bakmışsın gözüme
"Allah rahimdir."sözüme
Coşarmışsın,çağlarmışsın.

Yunus bu iş, Taptuk işi
Ahmet,hayra yordu düşü
Hakk'a gerçek âşık kişi
Bu dünyada sen varmışsın.

AHMET KÖKEN