Bazen Gitmek İster İnsan

bazen gitmek ister insan,
çıkış yolları kitlenir bazen,
umutların bir rüzgar nefesiyle silinmiş,
kalbin herşeyden yoksun hayalleriyle yetinmiş,
yıkılası duvarlar gözlerinde belirmiş,
ölmeye bu kadar yakınken ölememiş,
bu insanlar hep gitmek istemiş,
hiç bir zaman gidememiş,

bazen gitmek ister insan,
nefes almak güçleşir bazen,
anlatırsın ama anlamaz bulutlar,
bu esir dünyada onlar da seni unuttular,
etrafta üç günlük aşka koşan kanatlar,
ve bunun sevgi olduğuna inanan ahmaklar,
işte bu yüzden insanlar hep gitmek istemiş,
hiç bir zaman gidememiş,

bazen gitmek ister insan,
konuşmak zorlaşır bazen,
bir boşluğa konuştuğunu bilirsin,
kimse duymadığı için kendini terkedersin,
sanırsın ki nefsine yenilmiş adımlarla gidebilirsin
çekilen mavi perde de müebbet bir esirsin,
sende her insan gibi gitmek istersin,
hiç bir zaman gidemezsin,

bazen gitmek ister insan,
susmak zorlaşır bazen,
sustukça gömülürsün,
sessiz bir çığlığa bürünürsün,
sönük bir yıldız gibi görünürsün,
işte bu sessizlikte ilelebet sürünürsün,
insanlar hep gitmek isterler,
hiç bir zaman gidemezler,

bazen gitmek ister insan,
unutmak imkansız gelir bazen,
bir kibrit tanesi yok eder geçmişi,
bir makas keskinliği parçalar geleceği,
öyle yoksun yaşarız herşeyi,
dünya ile biz kaybettik sevgiyi,
şimdi ben gitmek istiyorum,
gittiğim yerde kendimi istemiyorum,
o yüzden hiç bir yere gidemiyorum....!

HALİL İBRAHİM UZUNTAŞ