Dedim Dedi

Dedim-Dedi

Dedim adımların benden neden kaçar

Gel gir gönlüme bu gönül seni arar

Gelmek girmek kolay değil böyle dedi

Bakayım gönlündeki sarayda kimler var

Buyur bak dedim gönül sarayım içi boş

Senin için döşedim gelir sana elbet hoş

Gez içinde doyasıya birde bana bak hoş

Gireyim bakayım dedi bana olmasın dar

Dar gelmez dedim bu gönlüm hepsi senin

İçinde beğendiğin her yer koltuk senin yerin

Bakayım gönlüne akan pınarın çok mu derin

Derin değil dedim akar senin için canım yâr

Yaklaştı usulca yanıma gözleri gönlüme değdi

Açtı kollarını gel dedi gönlüm gönlümü eğledi

Baktım içindeki saraya dedi tahtım hazırmış dedi

Buyur otur sultanım bir ömür boyu beni sen sar

Kul Mehmet’im aşk insanı elbet mutlu eder

Bazen içinde bulunsa da birazcık dert keder

Mevla giderir hepsini aşkla sabırla elbet biter

Nazlı yâr sultanım söndürdü yakmaz içimdeki har

Mehmet Aluç-Kul Mehmet