Makberimdir Üstünü Örttüğüm

Hangi rengin istilasısın, ey kaderimde küf tutmuş neminde kederin bin bir ihtimamla sevdiğim mabedim…

Tozutan acılardan aldığım hırsımı asla yalan değil

Makberimdir üstünü örttüğüm

Bir teselli babında meylettiğim hayatın sıra dışı

İzleri.

Tebessümler ekmiştim hayatın her evresine

Sadık kaldığım yüreğimin dinmez hutbesine

Derdimin yükü ödediğim faizi

Kıtlama yapan bir seyyah gibi

Derviş yüreğin ikbali

İhmal ettiğimdi kendim

İhbar ettiğim varsa yoksa içimde saklı yetim

Yetilerim yetemediğim

İnsan kültüründe saklı

Yatıya kalan hüzne doğradığım lokmalar boğaza takılı

Bir yudum suda dahi

Ölebilir insan

Hele ki nazar etmişse gıyabında bunca zalim ve şeytan

Bir rengin ötekileştirildiği

Beyaz olmanın ve kalmanın faturası

Masum sevdaların nazlı edası

Hükmedene duyduğum hürmet ve sevgi

Ve saygı

İlhamın yok ucu bucağı

İtibarım zedelense bile

Yolumdan sapmadığım binlerce hikâye

Nezdinde şiirin diktiğim söküklerime

Elbet kefilim

Kalben hassas nazenin bir şarkı

Neşeli dünlerime hali hazırda kiracı

Sahibesi olduğum şu dertli beden

Sanrıların doğurduğu binlerce çözümsüz denklem

Hamt ettiğim doğrudur

Bir şair olarak doğduğum da:

Bir ömür

Fark etmesem de hayatın şiire tekabül ettiğini

Israr

Ettiğim kadar

Kaderime razı ve keder

Nasıl da içi dolu heybetli bir hatıra

Dünümden

Günüme sarkan

Yarın olmanın ihtimali ile seken

Bir kör kurşun

Sarkan ipinde ölümün

Tuzağına yakalandığım kâfirin

Densiz isyanı…

Derlediğim şiirler sanmasınlar ki

Sadece sözcüklerden ibaret

İmgelerdir nefesim

Kafiyelerdir kefen bezim

Kaydığım şu zemin ne ki?

Ne de olsa ben bir yıldızım gökte saklı

Tüm mazeretim ve men ettiğim dünüm

Kardığım önüm

Kaybolduğum bunca tünelin

Ansızın vuku bulan ışığına ettiğim tebessüm

Elbet aşkın ve iman gücünün

İlhamı…

İdare lambasında yazdıklarım ne ki?

Yandığım kadar yakardığım Rabbe kavuşmanın hikâyesi

Debelendiğim kadar aldığım nice darbe

Bir yüreğin kırık çiçeği

Kırdığım putlardan ve potlardan öte

Sonsuz kere kırıldığım bir şafak vakti

İçin için dilediğim kadar müphem sonu

Varsın olsun daim kılsın Tanrı

Sonlanmayan bunca acı

Nasıl ki mabedimin dekoru bir hayal gibi

Sektiğim

Sarmalında bilinmezin

Sefil kalbimi sonsuzluğa zimmetlediğim

Her zerremi emanet ettiğim biricik Rabbim