Edebiyat ve Kültür Platformu
Mum Işığımızı Söndürdü Rüzgar
koşar
adımlarımızla ulaşalım
mor salkımlı bahçeye
alın
çizgilerimizden bir köşk yapalım
duvarların rengi beyaz olsun
sımsıcak bir gülümsemeyle
çizelim
çiçeklerin resmini
avucumuza düşsün
gözyaşlarımız
hasret ki
ilk
ekmek kokusu gibi
yayılır
ya fırından
işte
o zaman
parmak uçlarıyla çizdiğimiz
o
yıldızlar
güneşten
daha parlak
bin
umut doğursun
uzun
direkler arasına gerilmiş
yasasız
iplere asılı
nice
insanlar gördük
sanki
güneşe değiyorlardı
tanıdığımız o insanlar ki
güneşi
sevdikleri için
yanıyorlardı
güneşte
beni
gördüm
seni
gördüm
bizi
yani hepimizi gördüm
aralarında
mum
ışığımızı söndürdü rüzgar
karanlıkta
parlayan yıldızları
oysa
ne güzel izlerdik
umut
adına
o
karanlık gecelerde
sahi
rüzgarlar
mı uçurur yıldızları
yakamozla onun için mi dağılır
çalkantılı
denizlerde
bunun
için mi
oradan
gelir rüzgarın serinliği
yeni
sabahlar açacak
yıldızlar ve yakamozlara doğru
gündüz
çocukları çıkacak
kapılardan
gözlerinden
izleyeceğiz
en
güzel
umutları
yarınları
redfer
Mum Işığımızı Söndürdü Rüzgar başlıklı yazı redfer tarafından
21.08.2023 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 1
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.
