İçimde Saklı O Münferit Hece

Acının uleması şehrin surları…

Akşam sularında sekeceğim bir bir heba edilesi

Mazinin dünde kalan şüheda öfkesi…

Ar bildiğim üstüne ant içtiğim

Ben bir ardıç kuşu misali sektiğim

Gölgeme teşrifim adı olmayan bir hayalin

Dibine vurduğum Aşk denen iklimin

Kâh güftesiyim kâh bestesi

Beylik acılar bulvarından benden öte beyzade sevgimin

Nazenin ve sergüzeşt yalnızlığının sarmalında

Açan bir çiçek nezdinde

Uyruğu kayıp bir ömür

Ulağı aşk denen kibirli mevsimi şiar

Edindiğim kadar

Ebabil kuşları şecerem

Anka neşesi ile uçarım usul usul

Kâh külüm kâh gülüm

İçime çektiğim imgenin tekeri ile hemhal

Azat edilesi şu sefil ruhum

Derdest edilmiş kalemin

Gülücüğünü değişir miyim hiç ömürle?

Şarlayan kindar iblis

Bense şelale misali akar coşarım

Kanımın ırmağında yıkanır hayallerim

Şüheda dünüm içimde ukde yıllanmış mısraların

Değilim müdavimi;

Bilakis günbegün yeniden doğduğum

Yazdığım yazacağım her şiirin duacısı…

Ulağım kalemim

Umresinde sevginin

Göçebe mevsimin her atağında

Ruhuma takılı radarın haznesinden taşar gölgem

Şiarım sevgi ile ılıman iklimlere öykünürüm

İçimde saklı ölümcül güdülerim:

Nasıl da baskılarım

Basıncın infilak ettirdiği yüreğim

Yazmasam nice olurdu halim?

Mademki kabullendiğim yazgının

Nezdinde seken bir kurşunum

Kurşun ağırlığında ruhum ve yorgunluğum…

Yılmadığım kadar

Yıkılmadığım nasıl da aşikâr

Öznemle sevişen özlemim

Rivayet olsa bile neşenin

Sesinde şenlenir iç sesim

Kayıp mısraların derdest bestesi

Kaybolmaların ertesi

Duyumsadığım kâinatın bestesi

Dağlar aşarım yılmadan

Yüzerim devasa dalgalarda boğulmadan

Ufkuma doğar güneş günbegün baskın ve bıçkın

Bazense silik imzam

Gel gör ki azadesiyim yerin göğün

Kâh azap kuşu

Kâh bezirgânbaşı

Sobelendiğim kadar

Semiren bir utku

Göğün ruhu

Sevginin müdavimi eşlik eden her tutku

Rabbime kavuşma telaşı ile renklerin konuşlu

Olduğu o duvağı nasıl da bahşetti Huda

Ve işte içimde saklı o münferit hece…