Emanetisin Sen Bana Evrenin Annem...

Düşlerim mağdur sözcüklerim yalpalıyor, anne

Tebessüm eden göğün bir öğlen sonrası iken yalnızlığın,

Hatim indirenler saklı acıların rüştünü hesapladığı

Dik yokuşlu bulvarında belirsizliğin

Ve tünediğim dalımsın sen

Asla da alıntı değil ruhum:

Kodaman

Mumlar diktiğim bir masa üstü:

Bir ucunda sen bir ucunda fendine yandığım kalemin dürtüsü

Ansızın hâsıl olan göğün uçuşan örtüsü

Ölüdür vecizelerim sen olmadığında

Bir b/ölü ikiyim ben sensizlikle dolu acılar rotasında

Ve işte imdadıma yetişti kader ve Huda…

El, el üstünde annem

Bense senin ellerin ve ayaklarınım madem…

Saf tuttuğum safiyet yüklü iklim

Sancılı bir redif iken

Beni bekleyen köşe başında

Nasıl da nasıl da t/uzağındayım hayatın

Derdest edilmiş sefil gönlüm

Sevmekse doya doya, ne geçti sahi elime?

El aman demenin ikbali değilim

Elden ele geçen bir kitap hiç değilim

Çünkü ben asla yazılmamış bir romanın

Taslağıyım ve kahramanı

Ötekileştirilen yüreğime saplanırken o derin acı

Hicvi belki de ömrün

Hicretimsin sen ve hicvettiğim

En delişmen duyguların mimarı.

Sana yazdığım kadar yandığım

Azar azar

Adaklarım

Azığım

Azadesi olduğum külüstür mevsimin

Sarnıcı

Kalemse hayatın sarkacı

Beylik değildir benim hüznüm

O minval ki akışkan

O meal ki: Rabbimin bildiğinde saklıyım ben

Bilmezden gelenlerden olmadım hem

Yanan yüreğim

Yatıya kalan hasretim

Yolum da yorganım da yatağım da sen.

Sensizliği yaşadım bunca zaman

Ölümle zıtlaştı iç sesim ve yakardığım

Kadar Rabbime yandıkça yandı ayak izim

Parmak izimse şiirlerim

Asla minnet etmediğim cihan

Hicranın odağında

Yalnızlığın ulağı iken kalemimin de alın teri

Ve işte bir buse ile uyandığında

Yadımla iştigal

Şükre doyamadığımla hemhal

İşgal

Altında olsa da yüreğim

Ne ki ne, eğer ki sen yoksan yanımda?

Yârim, yâdım, günüm ve yarınım

Rabbimse tek sırdaşım

Acılar yokuşunda sarmalında yalnızlığın

Yangından ilk kurtardığımdır hem matemim

Emir büyük yerden:

Başım gözüm üstüne annem:

Mademki emanetisin sen bana evrenin

Evreler geçirdiğim bilinmez iken

Tek servetimsin:

Sen ve kalemim…