Düş Sepeti

Müzmin bir renk olabilirdi hüzün

Müptelası olduğum sevgi denen eksenin

Eksikliğinde sekebilirdim bir başıma

Birden başladığım kadar varamazken yaralı yanıma…

Yâdımdan sökün eden

Fevri iklim fevri yüreğim

Mikado çöpleri gibi dağılan

Bir fermana daha imza attığım

Katıksız bir hezeyan nöbette

Bakaya kalan hislerim ve doğaçlama

Sevdiğim kadar da vardı hani evreni

Emsalsiz bir tutukluluk

Bir de tutulan nutkumda

Uğurladığım kadar mutlu günlerimi…

Bir düş sepeti idi yüreğimde taşıdığım

Bir düş nice düşüş

Ve yüzümde asılı o revnak terk edilmiş

Son gülüş

Gülücük kuşlarının terk ettiği haznem

Havsalamdan taşan imgeler

Derdest edilmişliğimle iştigal

Dermanı Allah’ta saklı

Bir milat

Dolmadan da miadı ömrün

Ölümüne asılı kaldığım

Sonsuzlukla iştigal göğün

Turuncu çantası taşıdığım

İçimden derlediğim

İç içe geçtiğim kadar hüznün

Beyhude bir telaşla kucakladığım

Yarım kalmış nice öykümün

Hem kahramanı hem anlatıcısı

Ar bildiğim

Arz ettiğim

Nice insanın

Ar damarının çatladığı bir gizin de

Öncüsü

Solan nefesimde

Sönen hayallerimde

Uzağında kaldığım mutluluğun

Yok muydu o kördüğümü?

Mahzun bakışında yalnızlığın

Müdavimi olduğum asılı kaldığım

Rüzgârın o duyulmaz iniltisi

Bir meyyalde

Bir de firar ettiğim kadar bedenimden

Ayrı düşme korkusu

Irmakların t/aşkın coşkusu

Münferit bir günde

Tekil hanemde

Ardıç kuşlarının temsili resmi

Üstüne ant içtiğim

Son sözümde saklı bitişin

İdamesi

Ansızın ölecekmişçesine

Bir buse iken konan alnıma

Masumiyetin ve sevginin yılmaz bekçisi

Saklı olduğum kadar o izafi kabrimde

Tek tesellim kavuşmaksa hidayete

Ben çoktan hazırım ruhumu teslim etmeye