Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Çocukluğunu Bulamayan Adem

Çocukluğunu Bulamayan Adem


Nasipsizliğimizden uzayan yolların 
Kıyılarında demirleniyor hayat 
Yüreğimizin dağlarından sızan yaraların 
Yırtık yamalarına açılan pencerelerdeyiz 
Farklı dünyaların siyahına gülümsüyor onlar 
Değişmeyen bir şey yok çünkü 
Sanki besmelesiz doğuyordu gün 
Ve tüm hâyırlar ölüyordu sebepsiz 
İşte böylesi bir duygusuzluk 
İşte ahirde bu derecedeydi hikâyemiz 

Biri de çıkıp demiyor ki; nedir bu hâliniz 
Ayyuka çıkmış dilsiz serenatların ahı mıydı düşmelerimiz 
Her defasında olumsuzluğa mı açılır derya, deniz 
Fasıl akşamlarında niyetsiz 
Yarınsız, kimliksiz ve hayalsiz 
Çocukların beyazında biriken kirleri 
Büyük büyük yıldızlara, gecelere 
Yersiz yurtsuz dünyalara 
Bıraktığımızda gebe 
Utanırdı hâyâ 
Ve yağmur damlalarının adedince var olan 
Kendi kimliksizliğimizde 
Olağanüstü bir boşluğa doğru yitip giden 
Kalabalığın bilinmezliğine esir düşüyor Adem 
Bulamıyor çocukluğunu 
Bu yüzden 




Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 2
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com
Çocukluğunu Bulamayan Adem

Çocukluğunu Bulamayan Adem

Gecenin_Sesi Gecenin_Sesi