Ayrılık Büyücüsü

Günün erken saatleri 

Denizin çarşaf gibi olmuş hâline benziyor

Nasıl da sakin ve sessiz 

Sanki bir şeyler anlatmak istiyormuş gibi 

Yazlığın barakasında, elimde sütlü kahve ve limon ağaçları 

Resmen kalbim gülümsedi buna 

İçim ferahladı 

Yağmurun ardından oluşan rüzgâr misâli 

Oysa iki gün olmuştu sevgiliden ayrılalı 

Miadını tamamlamamıştı ayrılık 

Ayrılık karanlıktı 

Ayrılık dolunay gibi çevreleyen bir gece 

Susmalar kaldı konuşmalardan ziyade 

Neyi nasıl anlatayım ki zaten 

Ayrıldık işte 

Nereden düştü aklıma şu deli ayrılık 

Gül gibi geçiniyordum kendimle ne güzel 

Ne güzel bahar 

Ne güzel güneş 

Gökyüzü mavi, beyaz bulutlar 

Alt tarafı bir sevgiliden ayrıldım 

Kendimden neden ayrılayım 

Günümden, kahvemden, barakamdan, limon ağaçlarından 

Ayrılık sonra, koca bir büyücüdür 

Gelir ve geçer 

Çünkü büyücüler dedim, nereye gitse iflah olmaz