Yorgun Düşler

Gözlerim kapanırken yavaş yavaş,

Düşlerim usulca belirir aklımda.

Yılların yorgunluğu çöker üstüme,

Bir nefes almak için bile çaba sarfederken.

 

Uzanırım sessizlikte,

Yıldızlarla konuşurum yalnızlığımda.

Gecenin sessiz çığlıklarına karışır,

İçimdeki karmaşık duygularla savaşırım.

 

Bir zamanlar umut doluydum belki,

Hayaller kurardım gökyüzüne bakarken.

Ama şimdi, yılların acımasız gerçeğiyle yüzleştim,

Ve artık, usanmışlıkla bakıyorum geleceğe.

 

Rüzgarın sesiyle dans ederken yapraklar,

Benim içimde fırtınalar kopar.

Bir anlam ararım bu yaşamın içinde,

Ama bulamam, kaybolur giderim karanlıkta.

 

Usanmışlığın ağırlığı var üstümde,

Kalkamam yerimden, yürüyemem ileri.

Gözlerim kapalı, düşlerimde kaybolmuşum,

Yılların yükü altında ezilmişim.

 

Belki bir gün, bu usanmışlık geçer,

Yeniden umut dolu bakarım hayata.

Ama şimdi, sadece yorgunum ve usanmışım,

Ve bu yorgun düşlerle baş başa kalırım.