Dem Tutmuş Bir Aşk

Düşümden kovuğumdan arda kalan bir masalın dahi yüreği ihya edebileceği gerçeği ile de baş koymuşken insan bir kere hayata…

Dem tutmuş aşkın da yok iken izahı

Sürmanşet duyguları neşrinde

Bir silah adeta kalemin namlusuna serili elim

Ne sadece elemdir eşlik eden

Ne de eften püften bir hayat…

Pişekâr şehrin ışıkları

Yağan kire inat, yâdında

Yalnızlığın nemli coğrafyası

Aşkın sonlanmış bataryası

Kaçak elektrik kullananlara inat

Varsa yoksa sevginin ihbarı

Bir de namı almış yürümüşken hüznün

Yıkılası şehir duvarları surları

Seri de verdiğim şehir

Sırrı top yekûn ellerimle sunduğum aynanın

Kırık her parçası

Kaynayan ve de kanayan bir cihan ki

Hep mi seven insana kesilir yalnızlığın faturası?

Günün hörgücü gece yasta

Gecenin ç/ağrısı şair hazla

Tetiklerken duygularını

Acının sandalı

Dibi delik bir cüzdan

Dünden arda kalan

Ne ikazı yeter şairin ne de isyan

Bürür gözlerini

Şavkında sevginin

Mihrabı da yerinde iken

Bilinmezin gücüne şerh düşülesi

Candan öte cananın da var mıdır sahi ehemmiyeti?

Sökün eden bir bulut

Nesli sonlanmış olsa bile ne ki umut?

Tası tarağı toplayıp da gidemediği ruhun

Tutulan nutkuna eşlik eden şahlanmış duyguların

Bir fidan misali de baş vermişken şiir.

İnzivaya çekilmekten çok öte

Göğün geniş kompartımanı

Yeryüzünün sonlanmazken nazı inadı.

Şimdimi sundum mevsime

Mevsim irkildi ve de:

Dökülen yapraklara

Dokunurken eli Tanrının

Bir de hüsran bürüdü şarkıları

Oysaki safi sessizlik

S/afiyet yüklü yürek

Ardına kadar da açık perdeleri

Gün ışığı varsın kalmış olsun töhmet altında

Masum bir sima ve sema

Duyguların resmigeçidi

Varsın olsun şair darda

Yetişene itikadından da

Ötesi yok iken havsalasında.

Mahşerin çağrısı

Makberin süregelen sefası

Hicretinde varlığın

Varsın olsun hicvi bu da söylenmeyen duyguların…