Sahi Kimim Ben

Şehrin kıblesiyim belki de şehrin ta kendisi:

Kendine hem yakın hem t/uzak bir şehirde saklı

Ne çok martaval dinledim dinleyeli

Tuzak soruda saklı hayatın cevabı

Ben ve öğretilerim

Hem çocuk hem muallim

Bin yaşında salıncağında sallanan

Soracaklarsa şiirlerimden sorsunlar beni

Ne elkızıyım ne de yel olmuş eserim uçarım

Ne fenni sünnetçi ne de şaibeli bir bankacı

Asil ve de asi bir güzergâhta yürüdüğümden beri

Anlı şanlı ve soytarı bir gazel belki de

Hani gezelim de el ele dercesine

Yekten ve de hepten gülüm/semeler eşliğinde

Bir rengim var bir de duam

Ama Allah ile aramda

Bir dağım var bir de ırmağım

İçime aktığımdan da fazla

Gözlerimden akanı görmeden kimseler

Gözümden düşeni ayan beyan ifşa etmişken

Ne hazzımdır bana dünden yadigâr

Ne de nazımdır ve niyazım elbet soldular

Annem terki diyar ettiğinden bu yana

Kim çeker mi benim gibi fevri bir çiçeği?

Dikenlerimi de sapladım mı gelir mi sahi arkası?

Hepitopu tek zerre

Bazen yalnız bazen hercai menekşe

Gülün hasından yediveren miras dünümden

Goncamla yaprağım dökülür sanırsın ki düşer bir bir gözümden

Bazen yakınım bazen çok uzak

En tuzak soru bu belki de

Ki:

Sahi, kimim ben?

Yarısı çiçek yarısı insan

Masal kahramanı olmak belki de bana en yaraşan

O halde kaybetmeden pabucumu gecenin deminde

Bakalım kim bulacak benim adımı ve kalbimi

Şiirin bitiminde

Varsa bilen söylesin

Sahi, kimim ben?