Sormayın Beni

Sormayın Beni

Sormayın siz beni...

Koca deryada damlayım

Kanaması geçmeyen bir yara

Kaderi hiç gülmemiş bahtı kara

Zerre den daha küçük bir meblayım.

Gazı tükenmiş, fitili sönmüş

Köşede unutulmuş isli bir çıra

Defalarca atılmış,

Yazısı gelmeyen tura yım

Sormayın beni

Neşet in dilinde Zahidesi

Mızrabında telin sesiyim

Ağlayan şiirlerin abidesi

Dilsiz kalbin duyulmayan hissiyim

Kıvrım kıvrım dolaşan Sakarya

Ötmeyi bilmeyen yavru bir kanarya

Bazen çılgın akan Aras

Kimi zaman kendine bulanmış

Zalime baş kaldırmış Asi'yim

Toprağın içinde humus

Aşkı arayıp bulan Yunus um

Tercümesi zor olan Bâki yim

Sormayın beni

Gelin bakın içime

Yazdığım şiirler anlatsın

Yaptığım besteler dinletsin

Eyy aşk..

Nehir kıyısına düşmüş

Yaralı bir güvercin gibi

İçimde bile gurbetsin

Sormayın beni...

Sormayın beni çözemezsiniz.

 İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)