Ziyaretçisiz Mezar

Teslim oldum yabancı kollara, beni sarmalarına

İzin verdim kendime, birinin elinden tutmama

Sisli İstanbul sabahında onunla gökyüzüne bakmama

Eski düşlerimin ateşler içinde yanmasına

Yeter sandım yalnızca iyi bir adam

Benzetmeye çalıştım onun gölgesini bile sana

Bir teselli aradım yalan iltifatlarında

Senin yasaklı gözlerini hayal ettim boş bakışlarında

Şimdi bulamadıkça senin kadar sahici bir ışıltı

Görünce kimsenin kalbimi senin gibi kıramayışını

Kazıyorum ziyaretçisiz mezarımızı

Bulmak için küçücük bir anı damlası

Çünkü bir tek sen varsın üstünü karalayamadığım

Hep bir umut gözlerinin içine baktığım

Uğruna bile bile kendimi yaraladığım

Binlerce kere vazgeçip tekrar yakalandığım

Ancak kalmayınca bana senden ufacık bir zerre bile

Sen kalınca mazinin derinliklerinde, barışacağım şu benle

Unutturacak aklımın durgunluğu hissetmeyi kalbe

Sen soluksuz batan gemiler gibi geçmişe gömüldükçe