Gündüzleyim

Artık çok uzak bana gece

Bu karanlık bu hüzünlü hece bana çok uzak…

Bu gece karar verdim gündüze

Gün yüzüne bu geceler sayesinde kavuştum

Neşeli şarkılar var listemde artık

Bi de lisanımda havalı şiirler pistten havalanırken uçaklar

Ve onları teğet geçen sayısız özgür rengarenk uçurtmalar

Sonra yavaştan yere inerken buluyorum kendimi

Korkuyorum biraz alçaklardan!

Ama sen alıyorsun o telaşımı alçaltmadan

Mesela seksek oynuyorum gözlerine bakarken

Ve sekteye uğrayıp çizgiye bassa da adımlarım

Görmemiş gibi yaparsın bir şans daha tanırsın içten içte

Yahut üçten bire atlasa da ayaklarım

O taşın hep ikide olduğunu biliriz aslında

Ve o taşı almam için üzerine basmamam gerektiğini de…

Dışardan neyin nasıl gözüktüğünün bir önemi kalmadığını senden öğrendim ben bu gece

Bana uzak yaşadığın geceler uzayıp giderken

Uzaklığı seçtim ben geceden

Güneş aydan nefes dumandan aşk gerçek aşktan daha ötede

Bunu öğrendim

Nerde güzel varsa onu sevdim

Güzelliği sende bulmadım 

Sen başlı başına güzeldin

Hoş bakarsan hoş görürsün zaten

Loş baktığımda bile inci gibi parlayan nadide sendin

Kalbim pır pır ederken yanında

Bakışınla pür dikkat dinlerken beni 

Gözlerindeki parıltı da ben

Söylesene;

Bu kadar ayrılık içinde ve vazgeçmişken geceden

Uyutur mu ruh gönül matemini ?

Ve bu kadar aydınlık içinde ve seçmişken gündüzü

Unutur mu ruh gönül sözünü ?

Tuğsel Karakırık