Tapusu Bende Bu Gönlün

Mintanım sökük ruhumsa devingen:

Aşka ne hacet, mirim?

Aşina oldu mu da insan hüzne

Nasıl da aşikâr sevinçler

Dağ tepe aşılası değil hem ömür

Devrik cümleler sokağında

Bastığın kadar asfalta

Bir de ruhunda açtı mı çiçekler

Albenisi hayatın alyuvarlarına baskın çıkan

Akça pakça teninde rahmetin

Geviş getiren hüznün meşrebi

D/ağlansa ne ki yürek?

Dağıtan sevinci ve iklimi ve yası

Yasa mahiyetinde sürgün

Edildiği ırak coğrafyalardan

Değil mi ki sökün edecek hazan

Göğün müstesna enginliği

Devrilen putlar ve kaleler ve potlar

Acı basarken yere

Ayakları de yere basmalı ki insanın

Haznesinde umudun

Çöreklendiği kadar meali yükümlülük ise eğer ki

Yandığının bedeli

Yazgısına da riayet etti mi insan

Hem çömezdir benim yüreğim

Kat izinde saklı bilinmezin

Meylettiğim bir kere

Yedieminde unutulmuş bir kasa dolusu hüzün

Açık arttırmada solan nefsi nefesi

Yerle yeksan olmuş kubbenin fısıltısı

Uyruğu da yok iken

Hele ki insanın

İdamesi sevginin ne ki

İdare lambasında yazdığım şiirlerimden sorun beni

Demek mademki özgürlüğüm

Öz güvenim öz verim ve doğal sitemim

Kırık tuşlarında ömür törpüsü

Fildişi bağnazlığında duvar piyanomun

Külü dahi kalmamışken geride

Ve gerisi geri giden ayaklarım

Aymazında ayazın

Ayçiçeği misali körüklenen o kördüğüm

Sabrın sonu mademki selamet, mirim

Sayacı bu evrenin

Sarkacı hüzün olsa bile içime batan dikenin

Ne karanfil ne begonya

Sıfatımda saklı devinen rengim

Ne çöl çiçeği ne kaktüs

Kolaylıkla da adımı söyleyemez iken insanlar

Hem güldüğüm hem ki gülüm

Hepi topu mademki tapusu bende bu gönlün

Dilediğimi severim

Dinmezken içimin meltemi

Dibi gördüm mademki

Yüzeye akseden sevincin rahmetin

Engel tanımaz iken sevgim

Emaresi belki de yarınların

Yâdımdan sökün eden dünün mealinden

Öte

Ötekileştirilse ne ki varlığım

Ölümsüzlüğe şerh düşen bir çiçek

Asil ve asi bir yürek

Zemheride solmadığım kadar

Paye vermediğim zalimin beşerin

Kininden uzak

Ayracımsa üstü örtülü bir tuzak

İçine düşülesi olsa bile

İçtimada seferisi mevsimin

Kapı duvar mademki insan ırkı insan nefsi

Nefesimde saklı bedellerin neşri

Kâh nesir kâh şiir

Takvası yılın

Tasfiyesi günün

Ödün vermediğim kadar ömrün

Dayattığı ne çok

Devinense toprak

Usuldan beni çağıran sesi