Kırık Ruhlar Alfabesi

Her düş bir yengidir bir aldatı, ey ulu Keykubat:

Ulvi imgelerde kaybolmuşluğun yasındayım

Bir y/asa mahiyetinde terk ediliş

Cılkı çıkmış yalancı aşkların inhisarında

Sudan çıkmıştır yengilerim yangın yeri

İhtimal dâhilinde

Zinhar teselli bulduğum iken ölüm

Göğün de mendireği

Soluk düşler sokağının

Çaprazında yanan ateşin

Süregelen yenilgisi

Zarif bir tınıdır hem aldatılmışlığım

Aşkın aksanı olur mu hem?

Hiçliğin zaruri fısıltısı

Had safhada bir kayra zanların inhisarı

Düşlerin düşlemsel seyri

Yanık kokan sesinde

Saklıyım kırlangıçların

Ve kır saçlı doğanın bitiminde

Metruk heceler iken sökün eden

Zifirisi yalnızlığın

Zikrine denk düştü mü de fikrin

En caydırıcı müebbettir kalemin

Yediği

Yetmedi

Yağmalandığı

Kırık ruhlar alfabesi

Elbet sıradanlığın d/ağlandığı

Kör noktası cihanın

Zaruri bir teslimiyet değil hem benimki

Meylettiğim kırlangıçlar sokağı

Bir güfte iken hayatın resmedilişi

Bir ukde iken sözcüklerin esintisi

Aldatı yüklü ne çok alıntı

Çarpık gülüşler meyhanesi

Her kadehte saklı ziyafet

Zil zurna hem sarhoş hem çengi

Hem de ısrarla çalan o melodi

Bir kıvam ki aşk

Bir kıyım ki özlem

Yoktan var edene sarılışım

Sararışım

Sancılı bir doğum misali

Ölümün iç sesinde

Sanrılar bitiminde

Göğe tempo tutan bir leylek misal

Katında aşkın

Kat izinde cihanın

Her gün her künye her istişare

Ölümsüzlüğe meyletsem ne ki ne

Ölümün irade dışı

Tutanaklarında

Hazzın değil kayıpların mezarında

Bir menkıbe

Bir çalıntı iklim ki

Yalan yüklü heybesi insanın

Yakaransa o mazlum tek Sahibine

Ulaşmanın vardiyasında tek çelişki

Sondan başa meyleden

Baştan sona cenk eden

Bir beyit

Bir kebir

Bir de kabir

Kibrinden infilak ederken ömür

Yakut gözlerinde sessizliğin

Yalnızlığın dikitlerinde taş kesen

Zemherinin idam fermanı

Yandan çarklı bir gülüş olsa ne ki aşk?

Yanan ateşin seyrinde

Yanık merhemi misali yazılan her şiir

Kanaat ettiği kadar şair

Kanattığından öte kandığı