Gurbet Akşamı

Hücreme girerim akşam olunca

Saatler kurulur gurbet akşamı

Derinden acı bir ses duyulunca

Gök kubbe yarılır gurbet akşamı

Elimde sazımla gözümde yaşlar

Türkümü söylerken ahuzar başlar

Anarken sılayı çatılır kaşlar

Bir ömür verilir gurbet akşamı.

Bir başkadır orda yârin özlemi
Kulağımda çınlar yanık sözleri
Hayalime gelir maral gözleri
Efkara varılır gurbet akşamı.

Dilerim bu akşam geçer felekten
Hasretim süzülür ince elekten
Kurtulurum belki ağır şelekten
Haberin sorulur gurbet akşamı.

Gel otur kardeşim ağlama bırak
Hayalini kurup bir sigara yak
Dumanda göründü dikkatlice bak
Hasretim durulur gurbet akşamı.

Hava kararırken sardı bir korku
Yine çalıyor bak sevdiğim şarkı
Kalmadı gurbetin zindandan farkı
Zincirler vurulur gurbet akşamı.

Uyku tutmaz beni geceler boyu
Zifir olmuş yatak karanlık kuyu
Öyle nöbet ki gün doğarken uyu 

Umutlar kırılır gurbet akşamı.

İsmet Bozkurt (Dilsiz Kalem)