Her An Seninle Olsam

Uzaklarda ince bir çizgi gibi görünen yollar, daraldýkça yaklaþan/, yaklaþtýkça saran adým attýkça geniþler dedikçe daralan/; hayallerimle süslenmiþ bir sensin Gül çiçeðim… Tutkularla çevrelenmiþ, çekicilikle örtülmüþ bir yol olsan benim olsan/ , o yollarýnda kaybolsam sana varsam/ , yüreðinin ellerinde bir derviþ gibi versem ve kaybolsam/ , gönlünün dünyasý içinde ben, dünya ellerin olsun ve kollarýný açsa, beni içine alsa, hayýr derim ve kaybolursam o gönlünün derinliklerde senin gönlünden baþkasýnda kaybolmayý istemem, ruhunun en kuytu köþelerinde, her adýmda daha da derine insem, her nefeste daha da yakýn olsam sana, seninle bir olsam, seni kucaklasam sarýlsam, seninle var olsam, seninle yok olsam, seninle bütünleþsem, seninle sonsuzluða uzansam aydýnlatan çýram olsan, her aný seninle yaþasam, her aný seninle paylaþsam, seninle dolsam, seninle taþsam, seninle akýp gitsem zamanýn ötesine, seninle birlikte her þey olsam, her þeyde sen olsam, seninle bir rüya gibi yaþasam, seninle bir düþ gibi kaybolsam anýn olsam, seninle bir masal gibi sonsuzluða uzansam sana tutunsam, her aný seninle dolu dolu yaþasam, her aný seninle paylaþsam, seninle bir bütün olsam, seninle her þey olsam, her þeyde sen olsam, seninle bir ömür geçsem, seninle bir hayat olsam, seninle bir dünya olsam, seninle bir evren olsam, seninle bir sonsuzluk olsam, seninle her aný dolu dolu yaþasam, her aný seninle paylaþsam, seninle bir bütün olsam, seninle her þey olsam, her þeyde sen olsam, seninle bir ömür geçsem, seninle bir hayat olsam, seninle bir dünya olsam, seninle bir evren olsam, seninle bir sonsuzluk olsam, seninle her aný dolu dolu yaþasam, her aný seninle paylaþsam, seninle bir bütün olsam, seninle her þey olsam, her þeyde sen olsam, seninle bir ömür geçsem, seninle bir hayat olsam, seninle bir dünya olsam, seninle bir evren olsam, seninle bir sonsuzluk olsam, seninle her aný dolu dolu yaþasam, her aný seninle paylaþsam, seninle bir bütün olsam, seninle her þey olsam, her þeyde sen olsam… Seninle bir ömür geçirsem, seninle bir hayat olsam, seninle bir dünya olsam, seninle bir evren olsam, seninle bir sonsuzluk olsam, kýr olsam, yýl olsam, sýr olsam, senden yansýyan ýþýk olsam kabul eder misin gül çiçeðim?

Dil cambazý,( bu söz Kardeþim Sönmez Korkmaz’ýn eserinden bir parça olarak alýnmýþtýr*) kalemiyle kelimeler üzerinde dengeli adýmlar atarken, gözleri dil ruba (herkesi kendine baðlayan) bir güzele dalar. Aðýr aksak baþlayan adýmlar, sevday-ý Lemyezele*(yok olmayana) kayar. Metalleþmiþ* yüreðinden safkan duygularla yeni alaþýmlarla yeniden doðar.

Her kelime, yüreðin derinliklerinden kopup gelen bir yankýdýr. Dil cambazý, bu yankýlarý ustalýkla þekillendirir, her birine yeni bir anlam katar. Kelimeler, birer birer dizilirken, duygularýn ve düþüncelerin dansý baþlar. Bu dans, bazen hüzünlü bir melodiye dönüþür, bazen de coþkulu bir þarkýya.

Gözleri dil ruba* bir güzele dalan dil cambazý, onun güzelliðinde kaybolur. Bu güzellik, kelimelere yansýr, her bir kelime birer inci tanesi gibi parlar. Sevday-ý Lemyezele kayan adýmlar, aþkýn ve tutkunun izlerini taþýr.

Her yeni alaþým aþk dolu parýltýlarýn gönülden gönül’e, duygularýn ve düþüncelerin bir yansýmasýdýr. Bu yansýmalar, dil cambazýnýn kaleminden dökülürken, okuyucunun yüreðine dokunur. Her bir kelime, okuyucunun zihninde yeni bir dünya meydana getirir. Bu dünya, duygularýn ve düþüncelerin olduðu bir dünyadýr.

Dil cambazý, bu dünyada özgürce dolaþýr. Her adýmýnda yeni keþifler yapar, her kelimede yeni anlamlar bulur. Bu keþifler ve anlamlar, okuyucunun yüreðinde derin izler býrakýr. Her bir iz, duygularýn ve düþüncelerin bir yansýmasýdýr. Bu dil cambazý þairdir, aþkla seven âþýktýr, ozandýr aþk bir dokunur ve coþar dil cambazý bu duygularla yazdýrtýr iþte…

Ancak bu kez, dil cambazý (duygu ve hislerin þairi de diyebiliriz) farklý duygularýn peþine düþer. Hüzün ve coþkunun yaný sýra, korku ve umut da kelimelere yansýr. Korku, bilinmeyenin karanlýk köþelerinde saklanýrken, umut, her yeni günün ýþýðýnda parýldar. Bu iki zýt duygu, kelimeler arasýnda bir denge kurar ve okuyucunun yüreðinde yeni bir yanký bulur.

Dil cambazý, korkunun ve umudun dansýný izlerken, kendi yüreðinde de bu duygularýn izlerini taþýr. Her bir kelime, bu duygularýn bir yansýmasýdýr ve okuyucunun iç dünyasýnda derin izler býrakýr. Bu izler, zamanla bir bütün oluþturur ve okuyucunun kendi hikâyesini keþfetmesine yardýmcý olur.