Ateşin Düştüğü Yer

Bir kandil gecesi dualarımla süsledim seni

Arife günlerinde

Ve artık yoksun evimde

Ruhlarımız huzur diyarında

Bir mezar taşına döküyorum içimi

Halimi hiç iyi görmüyorum

Zaten kimse de görmüyor beni

Ne yaşadığımı

Ne düşündüğümü bilen yok

Taşımaktan yorulup bırakamadığım yükler var sırtımda

Unutamadığım acılar hep aklımda

O mavi rengi sevmiyorum artık

Yanıp sönen mavi ışıkları

Şimdi bende yokum o evde, ateşin düştüğü yerde

Mevsimler kederi gösteriyor

Bakışlar son baharı

Vay be

Bağrına basıp kokladığın o çiçekler

Toprak üstünde şimdi

Hasret kokuları bir yanda

Dönüp gidiyorum bambaşka hayatlara

Her adımda

Ardıma bakamadan

Kırıp dökmeden

Gözyaşlarımı silerek

gizleyerek