İmla Hatası Olmaya Namzet Keder Mizaçlı Kader

Mukaddes bir renkti aşk:

Mutunda saklı karmaşa yetmedi mimoza bahçeleri bahşeden adanın sakinleri ve işte içimde o devrik sözlük:

Mübalağasız sevdiğimden de öte münazara ettiğim kabrimin beni çağıran sesi.

Ve işte o susku:

Hani, giyindiğim hani yüreğimi örttüğüm her sus payı söylem kanamalı bir imge de girdi mi kanıma imla hatası olmaya namzet keder yüklü kaderi değiş tokuş yaptığım kadar hüznü bitimsiz umutla.

Seyyahtır yürek.

Seferi dalgalar.

Münazara ettiğim alfabe:

Kuram dışı harfler yirmi dokuzunun dahi yetmediği.

Otuza yıl var

Onurlu bir haykırışın esareti

Sözcükler adeta birer m/im sanatçısı

Yetmedi ruhumu örten bukleler

Duvar dibinde beklediğim dolmuş misal

Ve elimde duvar saksısı

Beklemeye aldığım kadar mutluluğu

Muradım da dileğim de sevdam da

Allah katında saklı

İkaz edebilirdim hani kendimi:

İbraz ettiğim kadar soyut hayallerimi

Ve işte şiirle diktiğim alın yazım

Okunaklı olsa ne ki el yazım?

Ne de olsa dokunulmazlığı var içimde saklı yasın

Mihrabımda aşk

Mizacımda hasret

Mihriban’ım ise aşka esir düşerken yediği o müebbet

Ve işte firarım bedenimden

Şakıyan aşkın rahmetinden

Payıma düşen hasretin ayracı

Sözcüklerin kat izi

Ruhumunsa damgası

Dama taşı hüzün

Parmak arası bir özlem

Büyüyen günbegün

Sinyal veren bir ruh bir duygu

Serencamın büyüsü

Sefasını süremediğim kadar hayallerin iz düşümü

Gök tembihli

Öğütler kulağıma küpe

Yerküre ise hayli eziyetli

Seve seve kayıt açtığım yeni güne

Boca ettiğim mevsim

Mevsimin kor hecelerinde

Saklı sıcağın yok iken esintisi

Endamlı bir süreç

Maziyi yakan sönmek bilmeyen ateş…