Ölü Bir Kuşun Vasiyetidir Bu Şiir

Ölü bir kuşun vasiyetidir kalemden damlayan.

Kaale alınmadı mı zaman ve insan

İsyan eden münafık gölge

İbrazı ömrün sukut dilerken içimde

Solmaya yüz tutmuş öfke

Ögelerine ayırıyorum hayatı

Tutanaksız bir özne

Tutumlu bir özlem

Seyrine doyamadığım âlem

İnhisarında göğün

Boncuk boncuk terleyen külün

İzdihamında gülen

Yüzüme örttüğümdür hem şiir

Bir kavis

Bir şerit

Uzamı hayatın

Dillere destan bir düğün

Elbet öykündüğüm değilken de ölüm

Hüznümün fısıltısı

Sözcüklerin de yankısı

Yarası büyüyen günbegün

Yaması ve renkli iki yakası

Şifresi kayıp bir mizaç

Şivesi iken de sarmalında düşlerin

Düşmeye gör, ey, sen insanoğlu

Bir kuşun dağarcığında saklı iken huşu

Ve işte yeknesak bir özlemde saklı tutku

Aşk kanatan

Özlem kanılan

Öznesi ölü kuşun

Bir şiire rahmet okuyan

Beylik nazı sevdanın

Kanadı kırılan her gün her kuş her sanrı

Oluşumların başşehrinde saklı acı

İçine sokası bir hayal iken meddücezri

Kanatlarında saklı benekler

Serpilesi bir özlemle nasıl da diker

Söküklerini şair

Bazen bir şehir

Bazen bir nehir

Ekimin güncesinden sızan her şiir

Gün bu günmüş meğer

Asası kırık dervişin dizlerinde kalmadığı kadar güç

Güç bela sevenlerin rüküş düşleri

Oysa ki yalın ve yaman bir düştür

Şairin kendine özlemi…