Acziyetimize Dua

Bir parça da et, etimdem. 

Feda olsun iki gözümün biri, 

Elim, parmaklarım, bir bacağım

Yeter mi diriltmeye, ölü bir bedeni ? 

Daha kaç baş, kaç can gerek? 

Tepeleme yığıldı masum bedenler

Kan nehrinden deryalar oluştu, 

Semaya doldu kanatsız melekler.

Susayan toprak cana doydu. 

Hatta kustu öbek öbek kanla et, 

Görüyorum, gözlerimde yaş,

Yerlerde naaş dolu, gökte şehadet. 

Bir mazlumun feryadı inletirken gökleri? 

Ya Hakk'ın gazap yüklü melekleri

Kökümüzden temelli sürecek bizi, 

Hatırlayıp kıyam edeceğiz ya da

Hücrelerimizde saklı o kutlu Giz'i.

Hoş, kıyam etsek de ne fayda?

Sanki İblis'ten cerahat bir payda.

Verebilir miyiz hesabını bunun diye

Düşmez mi şu nankör aklımıza?

İblisin güçleri bize galebe çaldı.

Hepten kayıp sanki insanlığımız

Aslan yüreklilerimizden kaçı kaldı?

Bizi böldüler, parça parça ettiler,

Kalbimizi nefsimizle kerttiler.

Hüküm onlara kaldı, kölelik bize,

Bunu zafer diye kazıdılar zihnimize.

Bir bebek bir poşete sığdığı gün

Kesti aklım; bu medeniyet değil, zulüm.

Günahla kaplı yeryüzü ve sinelerimiz

Kardeş etiyle dolu doymaz midelerimiz.

Yıldım, bıktım, usandım bu dünyadan

Kurtulmak istiyorum bu süslü zindandan.

Biz aciziz Allah'ım, Muzaffer olan Sensin, 

Zafer nasib eyle ki bu zulüm dinsin. 

Böyle sürecekse dünya, kül olsun, yansın

Kılıçlar kemiklere, toprak cana kansın. 

Ne pusatımız pusat, ne de atımız at, 

Haktan bildiklerimiz sanki binbir surat. 

Korkuyla sinmişiz, milyar küsür Müslüman

Üç yüz on üç et bizi ey yüce Yaradan. 

Belki o vakit varırız bir cidale

Geçit vermeyiz bu şerr-i izmihlâle. 

Kabul eyle, bi hakk-ı Kur'an, 

Masum kanları için

Allahümme amin, 

Amin, Ya Muin... 

Mahmut UZUN