Melekler Dahi Grevde Şimdilerde

Leyli bir masal üstü örtülü

O devasa masanın kırık ayağında takılı

Acının hicazında açılan her kapının bitiminde

Göğe erişen bir ilham ya da ilhamı

Yeşeren bir duygu misali

Edilen her dua

Elbet gün ve gece

Nükseden umudun asla taviz vermediği

Buyruk yüklü beşerin güncesinde saklı iken

O yırtık mintan,

Hani eteklerinden dökülen taşlarla inşa edilesi

Bir cehennem hak gözetmeden

Yaşayanların ruhlarına duyulan öfke ve okunan lanet…

Gün yüzlü bir seyyah hece

İzafi bir kaldırım taşların sektiği

Serpilen umut gibi tohum gibi

Yeryüzünün nankör kalbinde

Unutulmuş bir ilik ve de ilk

Unutmanın da kökeninde saklı bir dilek

Gök ilan etti özgürlüğünü

Manifestosu şairin…

Yerin katmanlarında saklı nice hain

Sözcükler boykot etti beşerin

Olağan nefretini

Tanrı ise öfkeli:

Az evvel cennete müdahil oldu kaç çocuk kaç bebek

Kaçabilmesi ne mümkün mazlumun elbet

Evrenin tefrikası koydu noktayı

Fermanın idamesi

Ölümün gerekçesi yok mademki

Kundaklandı ne çok ruh

Verildi ne çok fetva

Melekler dahi grevde şimdilerde

Vakitleri geçerken cennetin platosunda

Elbet çelik yelekli her bir hayal

Gün mizaçlı aşkın dilberi

Umudun teşrifi çok ama çok geç olsa da