Alışamam Sensizliğe Asla Ve Asla

Ilık teninde yağan yağmurun ve tek göz odasında yalnızlığın…

Manivelası günün

Yüzü suyuna hürmeten

Kaderin kederle örtüştüğü bir masa lambasının

Ardına kalemimle saklandığım

Ve o kıpırtısı yüreğin

Bazen kordan heceler bazense kör bir inilti

Aşkın yumağında saklı

Sihirli bir sözcük iken anne iklimi…

D/ağlanan yetmedi…

Palazlanan bu devasa hüzün kertmesi

Işıyan mavi gözlerinde annem, ben kaybolduğumdan beri

Yansız bir sevgiyle attığım voltalar

Evrenin hapishanesinde saklanmak adına

Beyaz pamuk bulutların otağında

Serili mevsim sarmalında sensizliğin

Ilık ılık akar yaşım

Yaşadığım kadar yaşardığım

Yeşermeye doymayan ölümlü gün

Ve eş güdümlü bir mermi gibi

Saplanan en derine

Tahayyülü ne zormuş ne zor

Sensiz geçen günlerin dilberi

Bir sözcüğe vurulduğum

Bir de yüreğinde yer bulduğum…

Umarsızlığında cihanın

Ümidi kesmediğim Rabbimden

Ölümcül düşlerimde yiten bir teselli

Varsa yoksa varlığın, mabedim bildiğim

Öksüz kılma sakın beni

Yetimliğimle ve acıya doymadım mı söyle?

Yersiz vatansız seyyah kuyruğunda yıldızların

Sürüklendiğim yer gök

Savsaklandığım her daim

Sarmalında ölümün

Hicretinde yarının

Yâd edilesi mazimde her anımda sen varsın sen

Dişlediğim bileğim, anne:

Bak, bak nasıl da zaman dondu.

İşlediğim bir fiş gibi

Çekilesi yüreğimden

Kopacak kıyametin öncesi

Uğurlamayım yeter ki seni

Uğuldayan kulaklarımda dolaşan kuşlar

Kanat çırpışları ile bana eşlik ederler

Evhamla ve ihtimamla sevdiğim seni kadar

Kederdir ve kader

Beni refüze eden şunca insan

İflah olmaz bir hayalperest addedildiğim

Miladi ve Hicri takvim

Bir bir saydığım günler ve sana özlemim

Gizil bilseler de öznemi öncesinde

Ayan beyan savuruyorum sözcüklerimi ve kimliğimi

Artık önemsiz kaybolan hürriyetim,

Artık dinsiz imansız arkamdan ıslıklayan

Sefil beşer yağmurları

Nasıl ki mağdurum ben

Nasıl da mazlum

Ah, etmeden yaşadığım bir ömür

Söyle yetmedi mi?

Hicabın beşiğinde tıngır mıngır sallanan o eşik

Kaybolmanın reşit ibaresi sevdiğim kadar seni anne ikliminde

Örtüşen sözcükler ve dualarım

Üşüşen alıcı kuşlar ve sonlanmayan acılarım

İçimi açmadığım kadar bir Allah’ın kuluna

Allah yolundayım anne, bir başıma

Nezdinde evrenin solgun bir çiy tanesiyim

Belki de çiğ çiğ yiyecekler beni

Gıybet denen haram sofra teknesinde

Azığım şiirlerim anne

Azarlandığım yer gök konuşlu nasıl da zulme ve öfkeye

Arz ettiğimden öte

Talep bulsam ne bulmasam ne?

Arşı alaya çıkan bunca hüzün

Ant içtiğim üstüne Kutsal Kitabın

Varlığımla nasıl da noksanım

Hiçlik âleminde gönül tekkemle

Kalp gözüme sadık olduğum kadar tutuklu

Bu çaresizliğin minvalinde

Kuytularda saklı bir kör kurşun

Kuru kuruya da sevmezken bir ömür

Recim edildiğim her gün her uyku

Yeter ki ölümüne yatayım ben döşeğe

Ölümsüzlüğe nazire ettiğim ömrün hatırına

Sevmedim mi ben yeri göğü

Sarmalında sensizliğin

Hırpani bir ruh benimki bedenimden taştığım

Aykırı varlığımla kat çıktığım

Hidayetin basamakları

Yeter ki sadece sen tut elimi sen tut

Rabbimdir tek sığınağım

Ben sensizliğe asla ve asla alışamam…